Զգայարան

Գրքի մասին

Մարդն աշխարհը ճանաչում է հինգ զգայարանով։ Այս գիրքն էլ կառուցված է այդպես՝ հինգ բաժին, հինգ դուռ դեպի նույն աշխարհը։

Աչք

Գիրքը սկսվում է արարչագործության առաջին օրից, երբ դեռ «ո՛չ աստղ կա, ո՛չ կյանք», իսկ բանաստեղծն արդեն այնտեղ է՝ որպես «կույրի տեսողություն»։ Այստեղ են ծիածանը՝ որպես ուխտ, Դանթեն ու Բեատրիչեն, և Հայաստանը՝ աղջիկ, որ հարսանյաց զգեստ է կարում Արարատի ձյունից։

Ականջ

Լսողական սարքով արթնացող աղջիկ, բարձրախոս, որ չունի սեփական ձայն, հին ձայնապնակ, որ կենդանացնում է լքված տունը, և գրախանութի պահեստում փոշոտվող պոեզիան։

Քիթ

Նախկին սիրո օծանելիքը, կնոջ բուրմունքը՝ կույրի տանգոյում, վարդեր, որոնց փշերը մնում են սրտում։ Այստեղ է նաև Երևանի թափառող շունը, որ պոետ է։

Լեզու

Կյանքի դառնությունը, մահվան քաղցրությունը, սիրո կծվությունը, կրքի թթվությունը։ Երկու մուրացկան, որ գողացած մի բուտերբրոդով հասնում են դրախտ, և ժամանակը, որ ետ է վազում մինչև Եդեմ՝ լսելու մեկ հարց.

Ի՞նչ համ ուներ, Եվա․․․

Մաշկ

Հպում, դող, սարսուռ, բաց վերք։ Մարմինը՝ որպես կավե տուն հոգու համար, և տղամարդը՝ որպես ցավի զգայարան։

Վեցերորդը

Վերջաբանում հինգ զգայարանները հանձնվում են, և գիրքն անվանում է վեցերորդը՝ կինը, սերը։

Սերը ավազի վրա

Գրքի երկրորդ մասը 39 բանաստեղծություն է՝ հայոց այբուբենի տառերով, Ա-ից Ֆ։ Այստեղ են սուրճն ու ջազը, դեղձանագույն շորիկը, հանրահավաքը, Սուրբ Ծնունդը, և վերնագրային բանաստեղծությունը, որտեղ խոսողը հողն է, որ սիրում էր Եվային Ադամից առաջ։

Ինչպես է գրված

Այս գրքում բառը խաղում է՝ «բիբլիական բիբ», «քթանե քիթ», «խարխուլ խլություն»։ Աստվածաշունչը, Դանթեն, Շեքսպիրը, Չարենցն ու Տերյանը կողք կողքի են հեռախոսի, արագ սննդի կետի և արհեստական բանականության հետ։ Հանգավոր տները հերթափոխվում են ազատ բանաստեղծության հետ, ողբերգականը՝ ինքնահեգնանքի։

«Զգայարանը» հեղինակի երրորդ ժողովածուն է, որտեղ ներկայացված են նրա վերջին մեկ տարվա ստեղծագործությունները։ ISBN 978-9939-78-415-1։