Պոեզիա
Ինձ մի փակիր
- Ժանր
- Պոեզիա
- Հրատարակման տարի
- 2021
- Պիտակներ
- պոեզիա, բանաստեղծություններ
Գնել գիրքը
ՓՈՐՁՆԱԿԱՆ ՌԵԺԻՄ. Վճարում չի կատարվում, գումար չի գանձվում, և պատվերը չի առաքվի։
Տպագիր · 3 900 ֏
Առկա է
Տպագիր գիրքն ուղարկվում է փոստով։ Հայաստանից դուրս առաքման համար գրեք հեղինակին. կպայմանավորվեք առաքման արժեքի և վճարման մասին։
Գրքի մասին
Ինձ մի՛ փակիր տողերի մեջ՝ / Վեպ կդառնամ…
«Ինձ մի փակիր»-ով է սկսվում Դավիթ Ֆահրադյանի գրական ճանապարհը։ Սա նրա բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն է՝ լույս տեսած 2021 թվականին։ Գրքի շնորհանդեսը կայացել է հաջորդ տարի։
Գիրք, որ խոսում է ընթերցողի հետ
Վերնագիրը խնդրանք է, և այդ խնդրանքը գրքի հիմնական ձայնն է։ Համանուն բանաստեղծության մեջ գիրքն ինքն է դիմում ընթերցողին. «Ես գիրք եմ ու գործն իմ արած / Էջ է գրում, / Իսկ կյանք ու սեր այդ էջերին / Դու ես տալիս»։ Բանաստեղծը չի ուզում լինել դարակում մոռացված հատոր։ Նա ուզում է զրուցակից դառնալ, որի ձայնից «նոր թարմություն» են ստանում «հին էջերը»։
Ժամանակ, կարոտ և խոսք
Շապիկին ժամացույցը մարդու աչքի մեջ է, իսկ թվերը թափվում են արցունքի պես։ Այս պատկերը բացում է գրքի տրամադրությունը. ժամանակն այստեղ չափվում է ոչ թե րոպեներով, այլ կարոտով, հիշողությամբ և սիրով։ «Ժամանակն էլ ունի թևեր, / Մի՛ վշտանա», ասում է բանաստեղծը, և բառը դառնում է «խոսք-թռչուն», որ թևեր առած հյուր է գալիս ընթերցողին։
Ում համար է
Այն ընթերցողների, ովքեր պոեզիայում փնտրում են անկեղծ ու անմիջական ձայն, սեր և կարոտ, և հավատում են, որ լավ գիրքը երբեք իսկապես չի փակվում։
ISBN 978-9939-78-173-0։
Անվճար ընթերցման հատված
ԻՆՁ ՄԻ ՓԱԿԻՐ
Ինձ մի՛ փակիր տողերի մեջ՝ Վեպ կդառնամ… Հատորներով քուն կմտնեմ Քո դարակում, Եվ ամեն օր կարոտիցդ Կհաստանամ, Ինձպեսները սիրուց երբեք Չեն բարակում․․․
Կհաստանամ ու կդառնամ Գրողը քո, Կմոռանաս բոլոր-բոլո՜ր Պոետներին, Ինձ կկարդաս․․․Եվ այդ անուշ Ձայնի ներքո, Նոր թարմություն կհաղորդվի Հին Էջերին․․․
Դու կկարդաս գլուխներն իմ Խառն ու հերթով, Շտապելով, հունից հանող Համբերությամբ, Ու մատներդ՝ օրս օրի Վրա թերթող, Կշոշափեն հուշերը մեր Ընկերության․․․
Վերնագրերը մեկը մյուսին Կհաջորդեն, Նոր հատորում հին դեպքերը Կզարգանան, Հերոսները մեր սիրով միշտ Կառաջնորդվեն, Եվ այդ սիրո մեծությունից Կզարմանան․․․
Ու կխոսեմ գրքի միջից Մտքերիդ հետ, Կլսես ինձ ու երբևէ Չես կշտանա, Կարցունքոտվես ամեն էջիս Մաշվելու հետ․․․ Ժամանակն էլ ունի թևեր, Մի՛ վշտանա․․․
Կգրկես ինձ, կհամբուրես, Կհասկանաս, Որ խոսքերից բացի ուրիշ Ոչինչ չունեմ, Թախծոտ սրտով ողջագուրվել Կցանկանաս, Ու կափսոսաս, որ ես միայն Խոսք-թռչուն եմ․․․
Խոսում եմ ու թևեր առած Քամուն տրվում, Հիշողության նվերներով Հյուր եմ գալիս, Ես գիրք եմ ու գործն իմ արած Էջ է գրում, Իսկ կյանք ու սեր այդ էջերին Դու ես տալիս․․․
Ինձ մի փակիր տողերի մեջ, Վեպ կդառնամ, Հատորներով քուն կմտնեմ Քո դարակում, Եվ ամեն օր կարոտիցդ Կհաստանամ, Ինձպեսները սիրուց երբեք Չեն բարակում․․․